Eén van de manieren waarop Enik op herstel focust, is door creativiteit en kunst. Op vrijdag 4 september vertoonde theatergroep Gewoon hun toneelstuk ‘Genoeg’ bij Podium Enik in Hoograven. De theatergroep bestaat uit het duo Olga en Annemiek. Hieronder lees je meer over hoe Annemiek kijkt naar theater maken en hoe dit henzelf en anderen helpt bij psychische kwetsbaarheid. 

Dit is het tweede theaterstuk van Olga en Annemiek. Het eerste stuk heette net als de naam van hun duo: Gewoon. Toen ze aan de slag gingen voor een tweede theaterstuk, waren ze veel bezig met de thema’s maakbaarheid en perfectionisme. Bijvoorbeeld met de hoge lat vanuit de maatschappij en die mensen elkaar opleggen. Zo kwamen ze op ‘Genoeg’, zichzelf vragend: wanneer ben je nou genoeg, gewoon genoeg? En genoeg gewoon? De theatervoorstelling ‘Genoeg’ is gebaseerd op dingen uit het eigen leven van Olga en Annemiek en ervaringen van hun bekenden. Peer Support Facilitator Michelle was die avond aanwezig in het publiek en vertelt: “Perfectionisme en zelfkritiek herken ik heel erg bij mezelf, dus ik had verwacht veel te herkennen in de voorstelling. Ik keek ernaar uit om te zien hoe ze op een speelse manier met die thema’s om zouden gaan. Ik heb enorm genoten en hard gelachen. Het was heel verbindend.”

Een avondje uit en een leeromgeving
Annemiek vertelt dat ze theater juist zo’n mooie vorm vindt, omdat het verschillende zintuigen prikkelt. Het verhaal wordt verteld door middel van bewegingen, muziek en de gesprekken die ze op het podium voeren. Daarnaast is het een fijne manier voor het publiek om in het donker in anonimiteit te kunnen ervaren en meevoelen. Er ontstaat ruimte voor herkenning, zonder als kijker zelf op de voorgrond te hoeven treden. Ook was er na het theaterstuk een moment voor nabespreking. Olga en Annemiek beantwoordden met alle liefde eventuele vragen, en mensen konden hun eigen ervaring delen. Michelle vertelt “Het is een avondje uit en tegelijkertijd blijft het een leeromgeving. Dan heb je dus te maken met mensen die kwetsbaar zijn, mensen die affiniteit hebben met het thema die zich aanmelden voor dit soort programma’s van Enik. En daardoor is het heel zuiver en puur in wat mensen van zichzelf meebrengen.”

Allemaal gewoon mensen
Annemiek vindt het ook mooi om van mensen te horen die zelf niet per se ontwrichting hebben meegemaakt dat er nog steeds veel dingen zijn die herkend worden. Dat is deel van waarom ze dit doen, om te laten zien dat we allemaal maar gewoon mensen zijn en dat als je psychische kwetsbaarheid hebt ervaren, dat je dan eigenlijk last hebt van dezelfde dingen als iedereen, maar dan in grotere mate. De theatermakers van Gewoon zetten zich daarnaast in tegen stigma. En de stigma’s zijn de wereld nog niet uit, dus Annemiek verwacht dat dit niet hun laatste toneelstuk zal zijn. 

Ben je zelf geïnspireerd geraakt om door middel van kunst aan je herstel te werken? Neem dan eens een kijkje in het programma van Enik.