Tonnie – deelnemer Enik Retreat

Tonnie (53) zei direct ja toen hij hoorde over Enik Retreat. Nieuwe mensen ontmoeten en weer eens in een ander bed slapen, dat sprak hem aan. Wat hij verder precies kon verwachten, daar had hij geen idee van.

Uitgelicht
'Maar deze kans om eruit te kunnen zijn, pakte ik met beide handen vast!'

Tonnie woont sinds 2008 op locatie Jaap Edendreef van Lister. Hij brengt zijn dagen grotendeels door met televisie kijken, zijn grote hobby. Tonnie: “Informatie over boomhutten, aquariums, sport, ik vind alles interessant.” Daarnaast heeft televisie een kalmerende werking op hem. Omgeven door bewegend beeld en geluid functioneert hij het best. “Als het stil is, word ik onrustig.”

Het ochtendprogramma van Enik Retreat was hierdoor een flinke uitdaging. Iedere dag start de groep na het ontbijt met ‘Aandachtig samenzijn’, een vorm van mindfulness en lichaamsmeditatie. Tonnie heeft niks met zen en voelen, maar deed niettemin mee. “Je wilt het toch een kans geven.”

Ook op zijn kamer bij Enik heeft hij iedere avond een half uur de televisie uitgezet. Om te laten bezinken wat er die dag is gebeurd. Tonnie: “We kregen iedere dag de WRAP-training. Ik kon er niet zoveel mee op dat moment. Maar ik heb wel geluisterd, en pikte eruit waar ik wat aan heb. ‘s Avonds zette ik expres de televisie op mijn kamer even uit om alles tot me door te laten dringen, te kijken wat ik heb onthouden. Dat doe ik op de Jaap Edendreef eigenlijk nooit. Daar maak ik altijd geluid.”

Verhalen uitwisselen

Wat Tonnie vooral zo fijn heeft gevonden aan de retreat, is het contact met de deelnemers. Het klikte meteen met elkaar. “Alsof iemand het zo had uitgezocht.” Je brengt vijf dagen met elkaar door. Volgt samen de WRAP-training, reflecteert, ben samen aandachtig, eet en kookt met elkaar. In de vrije tijd kun je naar je kamer of elkaar ontmoeten in bijvoorbeeld ’t sociaal Trefpunt. Hier was Tonnie regelmatig te vinden. Om samen een spelletje doen. Of buiten op de bankjes, samen roken en kletsen.

De wederzijdse betrokkenheid, het verhalen uitwisselen, dat mist hij in het dagelijks leven. “Op de locatie gaat het vooral over mij. Een behandelplan, of weer een enquête invullen. Maar ik ben juist geïnteresseerd in anderen, in hun verhalen. En die hoor je bij Enik. Ook de medewerkers zijn ervaringsdeskundigen. Erg leuk. We hebben allemaal een koffertje.”

Perspectief

En nu is hij weer op de Jaap Eden. Terug in de dagelijkse sleur, zoals hij het zelf noemt. Maar, met dit verschil dat hij meer perspectief ziet. Zo gaan ze bij Enik aan de slag met een dierenweide. Hier zou hij graag willen werken. “Ik heb altijd op kinderboerderijen gewerkt. Niks leukers dan kippen verzorgen en ’s morgens een gebakken ei van eigen leg.”
Op den duur wil Tonnie een woonruimte voor zichzelf, vooral ook omdat hij een hond wil. Hij ziet het positief in. “Zolang ik maar iets leuks te doen heb en regelmatig met gelijkgestemde mensen kan omgaan.”

Een leeromgeving voor mensen die persoonlijke ervaring hebben met uitdagingen op het psychische en/of verslavingsvlak en willen werken aan hun herstel. Een school voor het leven.

Scholingsaanbod